NOLUR YAŞA ARTIK ŞU KALBİNİ
 
BÜYÜKLERİM bana ufaklığımdaki masal-larda hep bundan bahsetmişler, beşikteki uy-kumdan önce ağlayarak bunları fısıldamışlar, ejderhaları onlara yendirip, kaçırılan çocuk-ları bizatihi onlara kurtartmışlardı ki masal kahramanından öte bir payeydi bu.
Yüzün güzelliği kalple alakalıdır denmemiş miydi hep bizlere.
Aralarında muhteşem bir bağ vardır ki kalbin güzelliği işte bu bağ neticesinde yüze vurur onu parlatır onu albenili hale getirirdi.
O sempatiklikle içim rahatlar, kendimi o kah-ramanın kollarına atıverir, güven duyar, sami-miyet ihlas yudumlardım hiç doymazcasına.
Ama artık bir yalancı çoban masalı, ikinci ya-bancı çoban masalı, üç yabancı çoban masalı yetti artık halime. Aldım ağzımın tadını.
Kaç güzel yüzlü insan kandırdı beni uğurda.
Kaç kişinin peşine takıldım da uçtum uçu-rumların o sonsuzlar üstü buhranlı zaman-larına.
Amaç belki de umudumu bitirmekti bu kutsal yolda. Bilirlerdi ki umutsuzluk varsa artık yo-lun sonuna gelinmiş kalınmıştır oralarda.
Ya da kötü örneklerle parlak, güleç, sempatik, nur, temiz, dırahşan, ay yüzlülerin hepsinden ziyade bu kavramları toplumun nezdinde bi-tirmek adına.
Doğru kriterlerini yanlış gören toplum kriter-siz – ölçüsüz ve sonunda yok olur gider zira.
Onun için yetmez artık bu nur yüz bana.
Hatta ve hatta tüm Dünya bir tek sevgi söz-cüğüne muhtaç bir halde bile olsa nolur ama nolur beni çok sevdiğini bile söyleme bana.
Söylüyorsan, seviyorsan lütfen, yalvarırım Allah rızası için sevdiğini göster artık bu top-luma, bana. Vakit çok geç oldu. Aheste revlik etme bu hususta. Davran davranışlarınla..
Sorumluluğu tüm dünyanın senin omuzların-da unutma
Benim tabiatım bu ne yapayım deyip durma
Yaratana büyük saygısızlıktır bu zira için ne kadar güzel olsa da
Seni yaratmadı suratınla turşu satmaya
Kalp kırmaya,
Senin içinde tek kurtuluş yolu budur aslında

SİYASİ
TARAFGİRLİK

SİYASETİN doğal yollardan yapılmadığı, yaptırılmadığı, siyasete yaşam hakkının pek fazla bırakılmadığı toplumlarda objektif kri-terler gitmiş, siyasi tarafgirlik oluşmuş ve bu daha sonra fanatiklik halini almıştır.
Almıştır ve bunun devamında artık yanlış eğer partisince yapılmışsa doğru, doğru eğer rakip siyasetçi tarafından yapılmışsa yanlış olarak nitelenecektir.
Niteleme bir zaman sonra da ne yazık ki kör-lüğe dönüşüp yanlış gerçekten de doğru, doğ-ru da yanlış halde görülmeye başlar.
Doğru yanlış diye görüp savunmak ve hatta bunu yaparken kendinden geçip konuşmak toplumda kavram kargaşasına sebebiyet vere-cek bir zaman sonra neyin doğru neyin yanlış olduğu da karışıp gidecektir bu kadar hengâmenin karışıklığın arasında ne yazık ki.
Herkes illaki bir siyasi renk seçmeye zorlanır, öyle olmasa bile öyle addedilip o ne kadar objektif de olsa, söyledikleri işe gelinmiyorsa o gurup tarafından tüm kapılar onun dediklerine kapatılır.
Kapatıldığı için de ne doğru ne yanlış diye öğrenme imkânı da kalmaz artık o toplumun. Toplumda ya siyah renk vardır ya da bunun tam tersi örneğin beyaz.
Buda olabilir denemez o toplumlarda. Ya kahraman vardır ya da tam tersine hain.
Siyaset her şeydir ya da hiçbir şey. Her sorun ya siyasetten olmuştur ya da her sorunun çö-zümünün tek ama tek bir yolu vardır o da siyaset.

SİYASETİ KÖTÜ GÖSTERMEK

SİYASETİ-demokrasiyi-halkı-hakkı-özgür-lüğü kötü göstermek adına her yolu dener ve deneyecektir o.
Bu yollardan biri de kuvvetle muktedir olduğu için perde arkasından ortalığı karıştırmak, on-dan sonra da bak ortalık karıştı düzeltemiyor-lar deyip topu siyasetçiye ve muktedir olma-yan iktidara atmaktır.
Aynı zamanda da siyasetten siyasetçiden umu-du kestirip kendisini bir kurtarıcı gibi eğitim seviyesini bir türlü yükselttirmediği durum anlaşılmasın diye bu yüzden cahil bıraktırdığı halka kahraman gibi sunmaktır.
Peki, siyasete ve siyasetçiye perde arkasından yapılan baskıyla ne hedefler?
Tabiki böylece bir anlamda siyasetçiyi yiyici-işe yaramaz menfaat peşinde koşturan bir ca-navara benzetirken bir başka açıdan da bunun tam tersine millete siyasetin her şey ama her şey olduğu yanlışını kabullendirir.
Böylece milletin her türlü sorununun çözümü-nün ancak siyasetle olacağı yanlışını akla ya-tırtıp sonra da başarı gelmeyince gelmesini en-gelleyince bu sefer de halkın her alanda ümi-dini kırmış olduğunu bilir.
Bunlardan başka insanların en doğal hakları olan siyaset haklarını kısıtlayıp insan fıtratı gereği yasaklar tersi bir etki oluşturacağından siyasetin ülkenin her alanına nüfuz etmesine yol açar.
Artık toplumun siyaset yapılmaması gereken ortak değerlerinde de siyaset yapılmakta, bu kutsal kavramlar böylece ayaklar altına alınıp toplumun birlikteliği de bitirilmektedir.
Tüm bunların da ötesinde millet siyasete ge-reksiz yere çok değer verip kendi dinamizmini de yere sermekte eğitim vs. gibi ülkelerin kal-kınmasında elzem olan unsurları da arka sıralara atmaktadır. Ve son olarak millet siya-sete yapılan müdahalelerin genel sonucu olar-ak kendi değer ölçülerini de siyasete göre ayarlamaya başlar ki buna siyasi fanatiklik denir. Ülkenin bir kurumuna eleman alına-caktır. Ele-man alınırken işi bilme-işe ehil olma kriterleri unutulur, tersine siyasi taraf-girliğe göre eleman alınmaya girişilir.
Bu ise tam anlamıyla bir yıkımdır.

MADDİYAT.. SONRA MADDİYAT… SONRA YİNE…

GÜNÜMÜZÜN tek gözlü dünyası bize ısrarla hayata tek pencereden bakmayı salık verir. Varsa tek renk vardır. Olursa ancak böyle olur. Bunun oranı şudur. Buraya bu yoldan gidilir.
Tek pencere vardır ve oda mutlaka salık vere-nin işaretlediği penceredir.
Dünya tek gözlü olunca onun gösterdiklerinin kabulünün tek yolu da tabi ki baskıdır. Eğer eğitimi kontrolü altına alamamışsa bu baskıyı çaktırmadan ispirtizma ile yapmayı düşünür. Onun dünyasındaki tek kriter maddedir. O tüm ölçütleri maddeye göre ölçer ve biçer. İnsanın tek yönlü olmadığını gayet iyi bilir ama bunun başkası tarafından bilinmesi kendisi için hiçte iyi olmayacağından bunu bildirmemek üzere tüm mesaisini harcar durur. Evet, onda mane-viyat, ruh, his vs. yoktur ama kontrol dışına çıkılıp insan tabiatına dönmüş, gerçeği gör-müş, kendinin farkına varmış ve hatta hiç ama hiç istenmediği halde hele hele düşünmeye bir başlamışsa o zaman derhal b planını devreye sokar tek gözlü canavar. O da maneviyatta da maddiyat olduğu yalanı.
O maneviyattaki – ruhaniyetteki dereceyi de maddi kıstaslarla ölçtürme cüretine ve hilesine girerek hem maneviyatı bitirme hem de mane-viyattaki yanlış ölçümleme ile kendi pis ren-giyle maneviyatı da kontrolüne alma yörüngeli planını devreye sokar insafsız haliyle. Manevi-yatta şekil elbet önemlidir ama o şekli öne çı-karıp ruhaniyetin ruhunu yok etmeyi hedefler.
Kimin ne kadar verdiğinin puanlaması kendisi-nin olmadığı halde azı olanı kendi yanına çek-meye çoğu olanı da havaya sokup bitirmeye çalışır.
İkisine de verdirmez bu haliyle hayır yoluna.İnsanın değeri maneviyatıyla doğru orantılıdır. İnsan vücudu sadece maddi varlığı ile pek az bir değer ifade eder. Ölüsünün maddi değeri pek düşüktür. Ona değer verip onu yaratılmış-ların en şereflisi yapan, koşturup yürüten her türlü manevi kavramıdır. Maneviyatının da bilinen tek kriteri vardır ki oda kalp insanlığı, bununla paralel ne kadar güvenilir ve emin olduğu ile aynı minvalde değerlendirilebilecek şekilde hedefini ne kadar yaşadığıdır.

TOLUNAY MI SERGEN Mİ?

BEN elbet her mevkiye uygun insan tipleme-sinin olması gerektiğine ancak üretken ve ser-best adam olarak görev yapan insanların lider-lik özelliklerinin diğerlerine nazaran daha faz-la olduğuna inanıyorum.
Hem sonra onlarında çok önemli olduğunu ka-bul edip maçları ancak bu şekil lider tipli oyuncuların alacağını kabul ediyor ve maçlar-da onları seyretmekten daha bir haz alıyorum.
Elbette görev topçuları çok önemli ve elzem-dir ama onlar hedef olarak ilk başta rakip ada-ma görev yaptırmamayı Ya da gol yememeyi düşündüklerinden mümkün oldukça işlerinin tabiatı gereği diğer oyuncuları da fazla açılma-maya hatta ileri çıkmamaya alan da kalmaya çekmeye çalışırlar.
Hâlbuki belki böyle gol yemezsiniz ama hiçbir zaman da galip gelemezsiniz. Mahalle maçla-rını hatırlayınız. İstisnalar haricinde genellikle hiç kimse defansta durmak veya adam markajı yapmak istemez. Mahalledeki tüm çocukları bıraksan ileri çıkıp gol atsınlar isterler. 
Ama takımın her mevkisine oyuncu lazımdır. O halde ister istemez ona göre oyuncuları bi-rer ikişer o alanlara tayin edersiniz. İşte aynen böyle de insanlar genelde pek memur tipli işler le hemhal olmak, uğraşmak iste-mezler.
Ancak şartlar buna müsait değilse mecburen bu düşüncelere girmek durumundadırlar insan-lar. İşte bu mecburiyet genelde ekonomik sıkı-şıklık veya işsel özgürlüğün bulunmaması, de-mokrasinin dolayısıyla insanın kıymetinin bi-linmemesi, iş alanlarına aşırı müdahaleler, in-sanların kendilerine güvenmemesi, vatandaşın önünü göremeyeceği zikzaklı ülke yapısı, reh-berliğin olmayışı, ülke iktidarının muktedir olamayışı, devletin insanından çekinmesi, bürokratik engeller vs. olarak karşımıza çıkar.
Önemli olan yukarıda yazdığım mecburiyet durumları değildir ama. Zira bu mecburiyet şartları ortadan kalktığında her şey değişip doğru ve fıtri olana dönülebilecektir.
Eğer bu mecburi durumlar olmadığı halde o ülkenin insanı yine de kendini hem de çocuk yaşta defansta ya da bek diye tabir ettiğimiz yerde oynamayı düşünüyor ve bunu bir futbol bilgisi ve mevkisi eğitimi almadan öylesine yapıyorsa ortada ciddi bir sorun var demektir.
Bu o toplumun hedefsiz, gayesiz, kahraman-sız, geleceksiz bir toplum olduğunu gösterir ki bir toplum bu hale ancak kötü niyetli rehber-likçiler eliyle plansız kasti planla gelecektir.

Günümüz insanının en büyük problemidir bu aslında her yanıyla. Eski zamanların aksine m-aneviyat tam tersine tukaka edilmiş, insanın içinden bağrından koparılıp atılmaya girişil-miş, hatta bu devlet düzenlemelerine bile sokulup güya bu haliyle insana mutluluk verileceği sanılmıştır.
Sırf bu uğurda ne canlar yakılmış, ne sınırlar yerle bir olmuş neler neler neler yaşanmış gitmiştir ahlaksızca. Anlaşılmıştır bir kez da-ha ki insan sadece maddiyattan ibaret bir var-lık değil aynı zamanda bir inanç sistemi de taşır bünyesinin her yerinde. O sadece maddi-yattan ibaret bir varlık olmadığı gibi aksine sadece maneviyatla da yoğrulmamıştır. Ne za-man, içinde bu iki kanadını birleştirmişse çok güzel uçup mutluluklar yaşamış ne zamana bir kanatla uçacağım diye uğraşsa hem takılıp kal-mış hatta çakılmıştır olduğu yerin dibine.O yüzden diyoruz ya günümüz insanının en bü-yük problemidir bu hastalık bu haliyle bu dertle. Eskiden yaşansa bile maneviyatının bir başka boyutuyla bu ağır yarayı sarabilecek i-ken insan günümüzün – maneviyatı devre dışı bıra-kan ya da kenara köşeye fırlatan tarzında ya-rasını sarabilecek bir bez bulmakta oldukça zorlanmaktadır artık kan damlayan haliyle.
Ondandır ki şiirin devamında, şarkının yuka-rıda yazdıklarımızın altında

sanma unutulur kalp ağrısı zamanla
her şeyi unutarak yaşanır sanma

diye yazmıştır bu satırları yazanda. Zira bu dö-nemin kalp kırıklığı başka dönemlere benze-memektedir pek. Kırmaya gelmez bu kalbi ar-tık hiç ama hiç. Çünkü telafisi çok ama çok zordur bu yaranın. Hem ilaç yoktur hem artık bünye çok zayıftır. Hem darbe en yakınından da yakınındandır. Kimse bir şey yapamaz bu kötülüğe karşı. Kimse direnemez bu müthiş duruma. Sevdiğinden gelmiştir zira. Sevmese zaten kalbine bile gelmez ki bu hamle. Sevmiş hem de çok sevmiştir ki bu sahte- kahpe-sev-gisiz dünyada çok ağır gelmiştir bu ona. Elbet gülün dikenidir o boş ver diyecektir yine dünya var olduğundan beri haleflerinin dediği gibi
Ama. Bu deyiş başka bir deyiş olacaktır artık.Eskilerde belki kalbine gelen diken gülü bitir-miş, kanını tüketmiş,içini yemiş kemirmiştir ama bülbül buna razı olsa ve hatta bu durumda sevdiğine kavuşma adına mutlu bile olsa yaşa-mamıştır bülbül hiç bir zaman kalp ağrısı. So-nuç sevgilisini mutlu ederek ölen bir sevgili-nin ölümüdür. O bu haliyle Rabbine kavuş-mayı şeref addetmiş gitmiştir gülümseyerek. Halbuki günümüz ölümünün bir farkı vardır günümüzden. O da kalp ağrısı. Ne menem bir ağrıdır o ki anlatılmaz. Ne menem bir acıdır ki o söylenmez. Birde son yoktur bu anlamda gü-nümüz boş dünyasında. Son olmayınca da u-nutulmayacaktır kalp ağrısı. Keşke Rab kalbin hakkını soracak olmasa. Ama hak helal olsa da

MEYDAN VE FUTBOL SAHASI 

GELİŞMİŞ şehirlerde özellikle ilçemiz para-lelindeki emsallerde meydanların bolluğu dik-katiniz çekmiş olabilir.
Meydanların genişliği ve ferahlığı ile birer merkez oluşturduğu, genişleyip sıkışıp kalmış alanlara nefes aldırdığı, içinde barındırdığı ha-vuz veya fıskiyesi ile sempati oluşturduğu dü-şünülürse meydan sayımızın arttırılma imkânı varsa faydalı olacağını düşünüyorum.
Ferahlatıcı iklimi ile önemli olduğunu düşün-düğüm meydanlar belki de mütevazı başka ça-lışmaları da içinde taşıyabilir. Örneğin saat ku-lesinin hoş-sempatik- kuşları misali bize mutlu enstantaneler sunabilir şefkati hatırlatabilirler.
Bununla birlikte özellikle çocukların enerji-lerini atmak, kendilerini deşarj etmek, bununla birlikte vücutlarını geliştirip, spor yapıp oyun oynayabilmek amacıyla özellikle futbol ve basketbol sahalarının yetersizliği de dikkati-nizi çekmiş olabilir.
Belediyemizin mutlaka bu konuda çalışmaları vardır ve sürüyordur.
Ancak nüfusu gittikçe artan ve yaşam alanı da onunla paralel gelişen yapısı göz önüne alındı-ğında bu alanların daha ziyade belli bölgelerde sıkışıp kaldığı çevrelerde de ihtiyaç hasıl oldu-ğu kabul etmemiz gerekir. Bu konuda da bir çalışma yapılacağına inanıyorum.

HUKUKA VE SAĞLIĞA AYKIRI OLARAK… SATMAK

SIK sık, ne ad altında olursa olsun dışarıya ve ses ayarlaması yapılmadan yapılan her türlü müzik ve eğlence yayınlarının herkesi ne ka-dar rahatsız hale getirdiği ortadadır.
Çevre ve ses kirliliği oluşturan birçok şeye ne yazık ki ister istemez üzülerek şahit oluyoruz ilçemizde.
Bir şeyler satma amacıyla aslında hukuken suç olduğu halde aracın kornasını ısrarla ve defa-larca hatta sabah namazı vaktine bile denk gel-diği halde her gün bilmem kaç kez çalıp birşey satmanın, bir eve bir şey satacağım diye o böl-geye henüz daha gelmesine kaç metre olduğu halde klakson çalan ve tüm bölgeyi rahatsız eden insanlar hakkında kızmaktan geçtim hem hukuk adına hem de hakkaniyet-helaliyet adı-na üzülmemek elde değil.

TOLUNAY MI SERGEN Mİ?

BEN elbet her mevkiye uygun insan tipleme-sinin olması gerektiğine ancak üretken ve ser-best adam olarak görev yapan insanların li-derlik özelliklerinin diğerlerine nazaran daha fazla olduğuna inanıyorum.
Hem sonra onlarında çok önemli olduğunu kabul edip maçları ancak bu şekil lider tipli oyuncuların alacağını kabul ediyor ve maçlar-da onları seyretmekten daha bir haz alıyorum.
Elbette görev topçuları çok önemli ve elzem-dir ama onlar hedef olarak ilk başta rakip ada-ma görev yaptırmamayı ya da gol yememeyi düşündüklerinden mümkün oldukça işlerinin tabiatı gereği diğer oyuncuları da fazla açıl-mamaya hatta ileri çıkmamaya alan da kalma-ya çekmeye çalışırlar.
Hâlbuki belki böyle gol yemezsiniz ama Hiçbir zaman da galip gelemezsiniz. Mahalle maçlarını hatırlayınız. İstisnalar haricinde ge-nellikle hiç kimse defansta durmak veya adam markajı yapmak istemez.
Mahalledeki tüm çocukları bıraksan ileri çı-kıp gol atsınlar isterler. 
Ama takımın her mevkisine oyuncu lazımdır. O halde ister istemez ona göre oyuncuları birer ikişer o alanlara tayin edersiniz.
İşte aynen böylede insanlar genelde pek me-mur tipli işlerle hemhal olmak, uğraşmak istemezler. Ancak şartlar buna müsait değilse mecburen bu düşüncelere girmek durumun-dadırlar insanlar.
İşte bu mecburiyet genelde ekonomik sıkışık-lık veya işsel özgürlüğün bulunmaması, de-mokrasinin dolayısıyla insanın kıymetinin bilinmemesi, iş alanlarına aşırı müdahaleler, insanların kendilerine güvenmemesi, vatandaşın önünü göremeyeceği zikzaklı ülke yapısı, rehberliğin olmayışı, ülke iktidarının muktedir olamayışı, devletin insanından çe-kinmesi, bürokratik engeller vs. olarak karşı-mıza çıkar.
Önemli olan yukarıda yazdığım mecburiyet durumları değildir ama. Zira bu mecburiyet şartları ortadan kalktığında her şey değişip doğru ve fıtri olana dönülebilecektir.
Eğer bu mecburi durumlar olmadığı halde o ülkenin insanı yine de kendini hem de çocuk yaşta defansta ya da bek diye tabir ettiğimiz yerde oynamayı düşünüyor ve bunu bir futbol bilgisi ve mevkisi eğitimi almadan öylesine yapıyorsa ortada ciddi bir sorun var demektir.
Bu o toplumun hedefsiz, gayesiz, kahraman-sız, geleceksiz bir toplum olduğunu gösterir ki bir toplum bu hale ancak kötü niyetli reh-berlikçiler eliyle plansız bir kasti planla ge-lecektir.

Ancak bizim ülkemizin özel durumları hem hayati konulara denk gelecek nitelikte hem de oldukça fazla sayıda, diğer ülkelere nispetle.
Geçenlerde bir ülkenin üst düzey bürokratının Türkiye’yi telaffuz ederken söylediği
- ‘Flaş !  Flaş ! Flaş ! ülkesi olan yer’ ifadesi oldukça ilgi çekici.

Hani biz bazı kıtaların  bir bölümünde yaşayan ülkeler için ‘sabah erken kalkanın darbe yaptığı ülke’ falan diye konuşuruz ya başka-ları da bizim için böyle diyor demek ki.
Ülkeleri bazen dışarıdan görenler ülkede ya-şayanlara nispetle daha net daha objektif gö-rebiliyorlar.

Bizim ülkemizde her an her saniye olağanüs-tü o kadar çok şey oluyor ki saymakla bitmez.
Bizim ülkemizde yaşanan normalite olağan günler sayısı o kadar az ki.

Bu durum ülkemizin yıllardır bize anlatıldığı şekliyle jeopolitik durumundan mı kaynakla-nıyor ya da neden dir bilinmez.

Belki de ülkemizin dinamikliği ile alakalı da olabilir diye düşünmeden edemiyorum.
Ancak ne olursa olsun bize başkalarının yaptıkları gibi olumsuz bile olsa onu olum-suzdur diye kötü propaganda yapıp hem insa-nımızın moralini bozmaya hem de yılgınlığa sokmaya çalışanlara prim vermemek lazım diye düşünüyorum.

Belki bu durumdan da ders çıkarıp atalarımı-zın ve kültürümüzün gerektiği şekilde olayla-rın iyi yönlerine bakmayı ve topluma bu yön-leri ile yansıtmayı başarabiliriz ve bu doğru olanıdır diye düşünüyorum. 

Yine de  bizi bize bırakmadıkları müddetçe Ya da bizim kendi tansiyonumuzu kendimiz  tutmayı düşündüğümüz ana dek, bizim biz olduğumuz güzelliğini gerçekleştirene kadar  bu böyle devam edecek gibi.

ÇOCUKLAR
BÜYÜYENE
DEK

BUNA benzer bir ifade de yanlış hatırlamı-yorsam yabancı bir Bakandan gelmişti.
Bir başka ülkenin yetkilisinin ‘yahu siz bu Türkleri pek hazzedemezsiniz ama bakıyo-rum da onlarla anlaşmalar yapıyorsunuz nedir bu durum anlayamıyorum’ sorusunun cevabı bizatihi o bakanca ‘anlamanız için uzun yıllar bir arada yaşamanız gerekir’ cevabı ile veril-mişti.
Gerçekten de ben bizi pek sevmediklerini his-settiğim halde o ülkenin yetkililerinin sırf Türk olmamdan ötürü bana çok ciddi saygılı davranıldığına ve Türkler hakkında saygılı ifadeler kullanılıp adeta ‘yiğidi öldür ama hakkını ver’ tavrına şahit olmuştum.
Bakınız yabancı Bakanın bu ifadesi bile ülke-mizin bir kesimi tarafından bu Bakanın mille-timize olan saygısı ve hakşinaslık olarak su-nulurken bir başka kesimi tarafından tam tersi bizim için olumsuz şeyler söylendiği şeklinde verilmişti.
***

Üstüne üstlük medyanın o kesimi tarafından bizim hakkımızda olumsuz şeyler söylendiği imajı verilmekle kalmamış doğrusunun da za-ten bu olduğu bile aktarılmıştı kamuoyuna.
Bu yapılan hem yalan hem de adeta deyim yerindeyse çaktırmadan toplumun bilinç al-tına ‘Türkler kötüdür, Türklerin geçmişi kötü-dür’ imajı atmak böylece bizi kendi kendimi-ze içe kapanık utangaç ve söz söyleyecek hal bırakmayacak hale sokmak göz bağcılığı idi.
 Şükür ki yabancı Bakan daha sonra bir de-meç daha verip büyüklerinin kendisine Türk-lerin çok hakperest ve dürüst insanlar olduğu-nu aktardığını söyleyip kendisinin güzel söz-lerinin ancak kendi ülkesi tarafından eleştiri-leceğini sandığı halde bu yapılan yanlış yo-rumlamaları anlayamadığını söylemişti.
Evet, her ülkenin kendine göre özel durumları var.
***
O ülkenin insanlarının ilk olarak evrensel in-san ve ülke kriterleri ile hareket ederek ülke-lerinin kalkınması adına orta bir plan koyma-ları ancak bunu yaparken kendi şahsi özel ülke durumlarını da göz ardı etmeden ülke-lerinin kalkınması adına gerekirse kılı kırk yararcasına çok dikkatli olarak tavır ve dav-ranış serdetmeleri ama ne olursa olsun kim-seyi hafife almadan hele hele asla kabadayılık yapmadan sebeplere riayet ederek formül üretmeleri gerekmektedir.

Bu bir tabiat kanunudur.
Eğer yapılan baskı güçlü ise baskı sonucu çeperlere gelen baskıyla belki de kap kırıla-cak su etrafa yayılıp dağılacak ve etrafı kötü bir hale düşürecektir.
Siyaset ülke yönetme sanatı.
Siyasetin kural olarak yapıldığı kurum ülke meclisleri.

Eğer siz siyaseti kendi doğal sağlıklı ve doğru mecrası olan mecliste yaptırmıyor, meclisin asli görevini ona ifa ettirmiyorsanız bir tabiat kuralı gibi insanların doğal olarak kendilerini yönetme sanatı olan siyaset bu sefer orada burada yapılacak oraya buraya taşacak ve hatta olmaması gereken yerlere yönelecek si-zin toplumunuzun ortak değer ifade eden ku-rumlarına sıçrayacak dininde diyanetinde bayrağında vs. sizi siz yapan ve asla ben de-nilemeyecek biz denilecek unsurlara bulaşa-rak hepinize zarar verecek bir hale düşecektir.
Siyasete baskı yapanlarında amacı zaten bundan başka bir şey değildir.

Zira böyle bir baskı neticesinde siyaset ya-pılmaması gereken yerlerde yapılan siyaset hem insanları otomatikman siyasetten soğu-tacak hem de siyasetçiler tabiri caizse tukaka sayılacaklardır.

Böylece toplumun bilinçaltına siyasetin kötü bir şey olduğu siyasetçilerin bu işlerden anla-madığı siyaseti ülkeyi yeme merci olarak gör-dükleri gibi şayialar ortaya atılarak ülke yö-netiminin mantığa hakka göre değil kuvvete kuvvetin gücün egemenliğine geçişi ama bu-nu yaparken de sanki siyasetçiler tarafından yönetiliyormuş ispritizması ile yapılması pek ala önemlidir.

ESAS NİYET

ASLINDA amaç siyasetten daha öte bir a-maçtır. Demokrasinin önünün kesilmesi.
Demokrasi özgürlüktür, insanların kendilerini kendileri marifetiyle yönetme ve kendilerini yönettirme düsturudur.
Sınıfların değil her kesin eşitliği, kimsenin kimseye üstünlüğünün bahis konusu olmama-sı hadisesidir demokrasi.
Herkesin insan olmanın gerekliliğinde bir hak ve hukuka sahip olması, özgür olması, başka birinin özgürlük alanına müdahale etmediği müddetçe sonsuz özgür olduğu, ferdin ön pla-na çıktığı,adaletin hakim olduğu kuvvetin an-cak hakkın adaletin elinde olması halinde de-ğer ifade ettiği bir rejim.
Ferdin hukukunun toplumun hukukuna asla feda edilemeyeceği bir sistemin adıdır de-mokrasi.
Düşünce- din- mal mülk- akıl-ırk-dil-millet ayrımının önemliliği ve eşitliği bulunan bir sistem.
Zengin fakir ayrımının büyük bazda yok ol-duğu dünya maddiyatının adil bir şekilde ihti-yaçlar ve emekler göz önüne alınarak dağıtıl-dığı ilim ve teknolojik açıdan çılgın gelişme-lerin yaşandığı ancak bu gelişmelerin insanlı-ğın rahatına ve uygarlığına kullanıldığı, şid-det-kavga ve haksızlıklara vesile olmayacağı bir güzelliğin kısa bir özetidir o bu haliyle.

DEMOKRASİ DÜŞMANLIĞI

DEVLETİN mümkün oldukça geri planda kaldığı, adalet güvenlik gibi belli başı alanlar haricinde şahsın hürriyetine ortalığı bıraktığı, insanların bu güven ve irade serbestliği ile birbirlerine sevgi-merhamet- şefkat yaydık-ları, diyalogun alfabenin ilk harflerinden biri olduğu insanın bu huzur atmosferiyle asli haline dönüp sevgi konuştuğu sevgi yazdığı dönemleri ihtiva eder demokrasi.
Siyasete-siyasetçiye deyim yerindeyse çaktır-madan yapılan baskılar işte bu kavramı yani demokrasiyi hedef almaktadır aslında.

Ülkeyi siyasetçiler yönetiyor imajı verip siyaseti en başta siyaset olmak üzere her yanda güçsüz hale getirmek sonuçta oluşan kara tabloyu siyasetçinin üstüne yıkıp -işte görü-yorsunuz ki onlar bu işi yapamıyor demeye getirmek olayının perde arkasında aslında -demokrasi iyi bir şey değildir- demenin gizli-liği ortadadır.

Bundan sonra ki süreç demokrasi güzel de bunlar yapamıyor veya siz demokrasiye uy-gun değilsiniz henüz demeyi de getirir.
Tabi ki önemli olan halkın bu denilenlere ne derece prim verdiğiyle de çok alakalıdır.

O yüzden eğitim ne kadar da önemlidir.