SEVGİLİ okurlarım önceki gün Belediye Meyda-nı’ndan ağır adımlarla gazetemizin bürosuna doğru ilerlerken Demokrat Parti’nin penceresin-den bir ses duydum. Partililer beni çağırıyor. Davete icabet etmemek bize yakışmaz. Hemen gittim. Zaten Demokrat Parti benim baba ocağımdır. Bakmayın şimdi seslerinin soluklarının çıkmadığına, bir zamanlar Türkiye’de Kırat şahlanması meşhurdu.
İçerisi kalabalıktı. Çok sevdiğim, takdir ettiğim, saygı duyduğum Gani Öncel karşıladı beni. Kendisi eski Ziraat Odası başkanıdır ve çok değerlidir.
‘Anlat bakalım Gani Abi’ dedim. ‘Ne anlatayım Hüseyinciğim, neresinden başlayayım. Her gün geriye gidiyoruz. Dünümüzü arar duruma geldik. 2010 senesinde bu kötü gidişe dur denmesini bekliyoruz. Ülkemizin ekonomisi düzelsin ki köylünün de cebi rahatlasın’ dedi.
Gani abi lafını bitirir bitirmez Dağkızılca’lı Hüseyin Pala aldı sazı eline.. Hem de ne almak, çok dertli.. ‘Zeytinyağının kilosu 2.70 TL’ye düştü Hüseyin Bey, ne olacak hâlimiz’ dedi. Nedenini sordum. Bu yıl zeytinyağında asit yüksekmiş. Zeytinler kurtlu olduğu için asit oranı da yüksek. Pala devam etti dertleri sıralamaya: “Yolun sonuna geldik. Tarlalarımızı satmaya kalksak alan yok Kahveye gidiyoruz sohbet etmek için, cebimizde çay parası yok. Kahveciye çay parası veremez duruma geldik inan ki” diyor.
Korucuk köyünden eski muhtar Fikret Hançer de oradaydı. O da dert küpü, o da dertleri derya yapmış.. “Köyümüzdeki evleri yarısı boşaldı. Gençler çevre ilçelere veya İzmir’e taşınıyor. Köylünün boşalttığı evlerde şimdi fareler cirit atıyor. Böyle devam ederse yakında köyümüz tamamen boşalır” dedi. Ah çektim, sustum.
***
Biz dertleşirken Dağkızılca köyünden Kenan Aytaç girdi içeriye.. O sırada içeride oturan Ömer Aytaç, ‘Ben Balıkesir’de yüksek öğrenim gördüm. Babama sor bakalım beni nasıl okuttu’ dedi. Ben de Kenan kardeşime dönüp ‘Anlat bakalım, nasıl okuttun oğlunu’ dedim. ‘Düz duvara tırmandım, çok çektim, çok mücadele ettim’ dedi. İnanın gözleri doldu. Ömer kardeşim bana harç parasını yatıramadığı için eğitimini yarıda kesen gençlerden söz etti. Çok üzüldüm. Ne diyeyim. Elimden yazmaktan başka bir şey gelmiyor ki.. Yazmakla bitse iyi..
Ben yazıyorum, yetkililer kulak tıkıyor.. Ben yazıyorum, ihale bana kalıyor. Esnafı, çiftçiyi, köylüyü yazmaktan bıkmam ama…
***
Dün yine yazdıklarımdan dolayı bir okurum telefonda sitem etti. Ben telefonu kapattıktan sonra yanımda oturan kişi ‘Geri adım mı atacaksın’ diye sordu. O an gözlerim karardı sanki. ‘Asla’ dedim. ‘Canımı veririm yine de geri atmam’ dedim. Peki, hiç mi geri adım atmadım. Attım. Hata yaptığımda geri adım atarım. Özür de dilerim… Ama eğer doğruyu, hakkı, hukuku savunuyorsam beni hiç kimse yolumdan çevire-mez. Benim sağım solum oynamaz. Doğru bildi-ğimden şaşmam.. Sevdim mi tam severim, sildim mi tam silerim.. Hiç kimse benden eğilip bükül-memi beklemesin lütfen… Allah’a emanet olun.