SEVGİLİ okurlarım hafta sonunu çok yoğun geçirdim. Etkinlikler, yemekler, toplantılar derken epey bir yoruldum. Ama bunlar tatlı yorgunluklar. İnsan severek ve isteyerek yaptığı hiçbir işten bıkkınlık duymuyor.
İlk olarak gazetemizin iftar yemeğine katıldım Cumartesi akşamı.. Bakmayın gecenin sonunda çekilen ‘Aile fotoğrafında’ olmadığıma. Ben yemeğin ilerleyen dakikalarında Necmettin Erbakan’ın Kısık ziyaretine katılmak üzere ayrıldım..
Sevgili okurlarım size yemeği tek kelime ile özetlemem gerekirse: GURUR VE MUTLULUK TABLOSU idi..
Bütün Büyük Torbalı ailesi oradaydı.. Matbaacı çırağı Yakup da vardı, gazetenin en eski yazarlarından Mustafa Yetkil Hoca da vardı… En yaşlı yazarımız Sami Bingöl Turan da vardı, askerliğini henüz bitirmiş muhabirimiz Gökhan Yalkalk da vardı.. Birbirlerini hiç görmeden bu gazetenin harcını kürek sallayan 30′un üzerinde isim oradaydı. Ne güzel bir tablo. Dikkatinizi çekerim burası bir yerel gazete.. Bir avuç insan ile yola çıkıp şimdi bir otelin bahçesine 5 masanın birleştirilmesi ile oluşturulmuş bir yemekte toplanan bir gazete… Bu gazeteye yıllarını vermiş bir isim olarak gelinen nokta beni bile şaşırtıyor.  Nereden nereye…
Nerelerden geldik bu günlere anlatmak istemiyorum ama marka olduğumuzu artık herkes kabul ediyor. Eğer izinizden gelen, sizi örnek alanlar, yaptığınız işin benzerini yapmaya kalkışanlar varsa demek ki iyi yoldasınız.. Hiç kimse güzel olmayan bir şeyi taklit etmez. Güzel olan takdir ve taklit edilir. O güzellik önce siz sevgili okurlarımızın, ardından bu gazeteye emek verenlerin.. Gençlerin ve tecrübelilerin tek masa etrafında birleştiği bu tabloyu tüm Torbalı izliyor, beğeniyor..
İstikrarı, dürüstlüğü ve kaliteyi ilke edinmiş bu gazete bir gün bile geri adım atmadan, çizgisini bozmadan yolun devam ediyor.
Bu kaliteli kadro, bu değerli isimler daha çok şeyler yapacaktır, göreceksiniz…
Nice güzel iftarlara…

Erbakan Hoca’yı dinledim

GAZETENİN iftar yemeği sürerken ben izin isteyip ayrıldım.. Efsane lider Sayın Necmettin Erbakan’ı görmeye gittik ailece.. Kısık Opet tesislerindeki etkinlik çok güzeldi. Hoca’yı uzun zamandır dinlememişim.. Çok duygulanarak dinledim.. Erbakan Hoca anılarını anlattı. “26 Haziran 1996′da 54. hükümet koltuğuna oturduğumda 3 gün sonra Bütçe Müsteşarı yanıma geldi. ‘Memurlara 1 Temmuz’da zam verilecek’ dedi. Ben de ‘Hemen yüzde 50 zam verin’ dedim. Müsteşar irkildi ve şaşırdı. O dönem Altı ayda bir yüzde 25, bir de yüzde 30 olmak üzere 2 defa zam yaptık. 100 lira maaş alan 205 Lira maaş almaya başladı. Bizim farkımız buydu” dedi. Evet, o dönemler çok farklıydı.
Şimdiki siyasetçilerin ne kadar eksikli olduğunu Erbakan Hoca’yı dinlerken bir kez daha anladım..  Şimdikiler bugün ‘Beyaz’ dediklerine yarın ‘Siyah’ diyor.. Siyaset artık kaygan bir zeminde yapılıyor..
Aslında benim 6 ayda bir gün Erbakan Hoca’yı dinlemem lazım.. Onun yanından ayrılınca siyasetin aslında çok da kötü bir şey olmadığını, gerektiğinde ülkelerin geleceğini etkilediğini öğrendim.. Siyasilere ve siyasete olan iyi duygularını kaybetmiş biri olarak bana Erbakan Hoca’yı dinlemek çok iyi geldi.
Herkese tavsiye ederim.

Fuarı beğenmedim

MADEM ayda yılda bir gece dışarı çıktık hemen eve dönem olmaz değil mi?
Erbakan Hoca’nın programının ardından önceki gün açılan İzmir Fuarı’na uğradık.. Ben hiç beğenmedim.. Kuru gürültü.. İsraftan başka bir şey yok.. Size küçük bir örnek vereyim.. Fuarda yürürken yere basmıyorsunuz. Nereye mi basıyorsunuz? Kağıtların üzerine.. Yolunuza kağıtlar serilmiş sanmayın sakın.. Firmalar kendi tanıtımları için broşür bastırıp dağıtmış, vatandaşa vermiş. Oraya eğlenmeye gelen vatandaş da broşürü elinden atmış. Yerler kağıt dolu. Yazık günah.. Bir ağaç kaç yılda yetişiyor Allah aşkına? Bu kadar israf günah değil mi?
Büyükşehir Belediye Başkanı Sayın Aziz Kocaoğlu’na çok teşekkür ediyorum ama fuar bana hitap etmiyor. Ama gidenlerden çok memnun olanlar da var.. En azından birşeyler yapılıyor öyle değil mi? Torbalı’da durum nasıl..
Şenlikleri unuttuk, fuarı unuttuk..
Gerek de yok zaten öyle değil mi?
Allah’a emanet olun