“Bir Söz” :  Bir tek kişiye yapılan haksızlık, bütün topluluğa yönelmiş bir tehdittir. Montes Quiev

Merhaba “Şiirle…” dostları

Adını ve piyasaya çıkış tarihini önümüzdeki hafta vereceğim yeni kitabımın çalışması bitmek üzere. Her çocuğumuzun doğumunda yaşadığımız heyecan her kitabın çıkışında yaşanıyor.

Bu hafta çok uzaklara gitmedik, iyi şair olduğunu bildiklerimize, dostlara yöneldik ve sizleri onlarla tanıştırmak istedik.

Refik Durbaş 10 Şubat 1944‘te Erzurum‘un Pasinler ilçesinde doğdu. Liseyi İzmir‘de bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümündeki öğrenimini bitirmeden ayrıldı. 1965-1968 arasında çeşitli işlerde çalıştı. Yeni İstanbul ve Cumhuriyet gazetelerinde düzeltmenlik yaptı.

İkinci Yeni esintisi ile başladığı şiir yaşamı, zamanla toplumcu yönelim kazandı. Kendine özgü dili ve benzetmeleriyle, baştan beri tavrını ve varlığını keskinleştiren, anlam kadar biçime de önem veren şiirler yazdı. Çarşıların, işçi kızların, pazar yerlerinin, çay evlerinin dünyasını yansıtan şair olarak tanındı. Şiirinde günlük konuşma dili içine ustaca serpiştirilmiş eski sözcükler de kullandı.

Perihan Baykal, 3 Şubat 962 doğumlu. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Psikoloji Bölümü mezunu. Uzun yıllar felsefe öğretmenliği yaptı ama öğrenciliği öğretmenlikten hep daha fazla sevdi. Şu anda Tekirdağ’da yaşıyor ama tüm yeryüzünü ve hatta gökyüzünü yurdu görüyor

Ahmet Erhan, 8 Şubat 1958 Ankara doğumlu. Gazi Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatından mezun oldu.

Ahmet Erhan söylemini, imgelerini, temalarını yaşamın kendisi kadar çeşitlendirebilen bir şair. Şiiri o yüzden devingendir: Zamana, duyarlılığa, sevgiye, acılara, doğaya, gelişmeye yürür. Şiiri, `anlatıcı` bir şiirdir. Bu nedenle sözlüğü genişletir. Şiirlerinde hemen hemen her kelimeye rastlayabilirsiniz. İzlekleri belli, daha doğrusu belirli olsa da konu zenginliğiyle insanı şaşırtır.

Şiirle Kalın

………………

“Konu şairlerden”

MENZİL

Onlar ki aydınlık üzre

ecel toprağına

umut

ektiler. Ay dolandı vay deli gönlüm

Ölüm şaşırdı menzilini

Onlar ki karanlık üzre

korku mazgalına

zulüm

serdiler. Ay dolandı vay deli gönlüm

Ölüm şaşırdı menzilini

Onlar ki cehennem üzre

yürekten

cennet

süzdüler. Ay dolandı vay deli gönlüm

Ölüm şaşırdı menzilini

Refik Durbaş

……………………………………………………………………………

Lil Aşkına 

güneşin kehribar kokulu terini
sürdüm de tenime tiril
e s r â r ile esnedi âyet
ve bilcümle mâbet 

göğnüdüm göğerdim göğ oldum
ve bâdehu
kısığından geçtim şehsüvar! 

sırladım kapıyı
gül aşkına
aşk verdi yeni gün
gökle yer arasında
lil aşkına 

İnatla direniyorum işgal ordularına dünün
Ağzımda dikenli sapı bir gülün

Perihan Baykal

…………………………………………….

Yolcu

Akdeniz kazan,
yüreğim kepçe
dönüp, dolaşıp durdum
turuncu sokaklar
boyunca.
Elimde bir mavi
çiçek kaldı.
Ben soldum,
o solmadı

Ahmet Erhan

………………………………….

Sen Gitmedin Ben Öldüm

Nasıl yaşarım ben sensiz nasıl
Kollarımda tutarken titreyen seni
Dudaklarımda gözlerinin tuzuyla
Sen gitmedin ben öldüm asıl

Neden terk ettin beni güçsüzlüğüme
Eridim ben gidişinin alevinde
Şimdi nasıl yaşarım ben sensiz nasıl

Nasıl parçalandık hücre hücre biz nasıl
Gidişin tekrar tekrar hep bende
Hem mahkumum hem nöbetçi hasretine
Sen gitmedin ben öldüm asıl.

 Necla Maraşlı

……………………………………………

Ay Işığıselviden öte değil ki bahar güneşle üşüdüm kandilin hatrına göğümde yağmur asılı kaldıöptüm fatsa’yı kıyısından gerdanında yakamoz söylemeden aşk olur muolmadı…çığlığın yankısı arabesk yakamda kızıl mayıs aynaya düştü annem tetiğinden tuttu gözlerimikendimden öte değil ki bendim soyundu ay insan gömleğini Ferhad Gülsün

……………………………………………………………………………..

 “Bir benden”

(eskilerden bir şiir)

İçimdeki Ses

bir ses var içimde yuvalanmış

söyleyemediğim

susla zincirlenmiş yüreğime

kıramadığım

akmayan gözyaşlarımla düğümlenmiş

çözemediğim

bir şey var dudaklarımdan gözlerime vuran

haykıramadığım…

Mehmet Bardakçı