KONUŞTUKLARIMIZDA ve yazdıklarımız-da ölçülü davranmak ne kadar güzel bir dav-ranış şeklidir. Bu konu belki çok dost kazan-mamızı ve mutlu olmamızı sağlar. Ölçülü davranmamak ise düşmanlarımızın çoğalma-sına neden olduğu gibi huzursuz ve mutsuz olmamızın da en büyük belki de tek sebebidir.
Peygamber Efendimiz (sav) konuşma husu-sunda da en güzel ölçüleri koymuş, kendileri de bu hususta ideal örnek olmuşlardır. Onun içindir ki; bugün dünya üzerinde en çok seve-ni, en çok dostu olan O’dur.
O’nun yaşadığı döneme asrısaadet (yani saa-det asrı, mutluluk asrı) denilir. O asır, dünya kurulduğundan, kıyamet kopana kadar bir da-ha yaşanmayacaktır. Çünkü o asırda Peygam-ber Efendimiz de yaşıyordu. Belki sadece O’nun yaşaması yeterdi ancak O, toplumda meydana gelen huzursuzluklara anında müda-hale ediyordu. Verdiği karar en doğru oldu-ğundan, hiç kimse itiraz etmiyor, “Doğruyu söyledin ya resulallah!” deyip boyun eği-yordu.
Bir defasında peygamberimizin arkadaşların-dan Ebu zer, yine peygamberimizin arkadaşı ve müezzini Bilal’ı Habeşi hazretlerine şaka yaptı. Hazreti Bilal’ın annesi zenci olduğu için “Ey siyah kadının oğlu!” dedi. Bilal hazretleri bu söze çok içerledi. Ancak arkadaşını kıracak bir söz de söylemedi. Doğruca Allah resulü-nün yanına geldi. Olayı olduğu gibi anlattı. 

SEN HÂLÂ CAHİLİYET DÜŞÜNCESİNDE MİSİN?

ALLAH resulü (sav), Ebu zer’i (ra) çağırdı ve olayı sordu. Doğru olduğunu öğrenince, Ebu zer’e: “Sen hâlâ içinde cahiliyet düşünceleri-ni mi taşıyorsun?” dedi. Ebu zer (ra), hata et-tiğini anladı. Hatasının büyüklüğünü de his-setti. Ve “Ya resulallah! Ben Bilal’e hakaret anlamında değil; sadece şaka, latife olsun diye o sözü söyledim. Vallahi Bilal, o siyah ayağı ile şu yüzümü çiğnemedikçe başımı şu eşikten kaldırmayacağım.” dedi.
Belli ki Allah resulünün kendisine darılması onu fazlasıyla üzmüştü. İş tatlıya bağlandı.
Belki Ebu zer bir daha öyle bir söz söylemedi. Bilal de hiçbir şey olmamış gibi o sözü unuttu.
Allah resulü de zaten kin tutmazdı. Olay sa-adet asrının sayfalarında yer alırken, bizler de bugün olayı hatırlarken bir kez daha o günlere ne kadar muhtaç olduğumuzu hatırladık.

ASIL BİZİ ÜZEN ONUN YOKLUĞU

ÖYLE ya; o gün derdi olan çare ırmağına ko-şuyor, ilacını alıp dönüyordu. Bugün O yok.
Bizler de sanki O’nun bıraktığı, Allah’ın kitabı ve resulünün sünneti yokmuş gibi ne yapaca-ğını bilmez bir şekilde uğraşıp duruyoruz.
O’nun olmadığı her zaman diliminde, O’na hep ihtiyaç duyduk. Hemen hep huzursuz ol-duk. Çünkü birbirimize şakanın da çok ötesin-de, çok kırıcı şeyler söyledik. Üstelik bunu özellikle yaptık, yapıyoruz. İnadına devam ediyoruz. Dostlar karşılıklı olarak üzgün. Gö-nüller kırık ve mahzun. Allah resulü gibi bir dert ortağı, çare bulacağımız kimse de yok.
Birbirimizi hep ötekileştirmek, en yakın dost-larımıza bile fırsatını kollayıp laf sokuştur-mak, bize neyi kazandırır? Elimizdeki imkân-larla dost olabileceğimiz belki de bizleri dost bilen birilerine, onları üzerek bize karşı bakış açılarını değiştirecek mesajlar göndermenin bize ne faydası olabilir ki!

AKILLI LAFI DELİYE SÖYLETİR

BAZEN biraz gaza geliyoruz galiba. Çevremizdeki bazı eş dost bildiğimiz kimseler bizi gaza getirmiş olabilir. Kendileri kenarda durup sahneye bizleri sürebilir. “İyi yaptın, ne güzel payladın, ona haddini bildirecek biri lazımdı canım…” gibi gururumuzu okşayıcı ifadelerle ortaya sürüp arkamızdan da konuşup gülebilirler.
Dikkatli olmalıyız. Bize faydası olmayan sözlerden kaçınmalıyız.  Şayet dostumuzun davranışı veya konuşması hoşumuza gitmiyorsa ki gitmeyebilir. Dostumuz yanlış da yapabilir. Kötü de konuşmuş olabilir. Bunu düzeltmenin yolu, onun gururunu kıracak şekilde konuşmak, yazmak değil; onunla yüz yüze ve teke tek konuşmak, yanlışı mantıkla, tatlı dille düzeltmeye çalışmaktır. Tabi iyi niyetliysek. Çünkü “Kapıyı kapatır mısı-nız?” demekle,  “Kör müsün klima çalışıyor!” demek aynı şeyi istemektir. Ama genellikle aynı neticeyi doğurmazlar.
Mahşerde hesaba çekilirken, “bütün amelleri-miz niyetlerimize göre” değerlendirilecektir.
Rabb’im iyi niyetli olanlardan kılsın diyor şimdiden hayırlı cumalar diliyorum, sevgili dostlar.